Dragan Bjelorlić je poznati glumac koji je sa svojom atraktivnom suprugom Majom već više od dvadeset godina u braku.
Interesantan podatak je da je ona upravo zahvaljujući svome zanimanju upoznala glumca. Glumac je upoznao svoju odabranicu početkom devedesetih i to prilikom snimanja jedne obične reklame za namještaj.
Još jedan zanimljiv podatak je da je Maja studirala engleski jezik i književnost te je nakon udaje za glumca stavila tačku na svoju manekensku karijeru te je čak radila i jedno vrijeme kao prevodilac.
Bjelogrlići imaju dvoje djece Miju i Alekseja.

Inače, Bjelogrlić je Rođen u Opovu. Opovo je grad i opština u južnobanatskom okrugu autonomne pokrajine Vojvodine, Srbija. Grad ima 4.546 stanovnika, a Opovo ima 10.475 stanovnika.
Na ovom području postoje tragovi neolitskog i rimskog perioda. Staro naselje pod imenom Želj postojalo je na ovom lokalitetu za vrijeme srednjovjekovne mađarske i kasnije otomanske uprave. Za vrijeme mađarske uprave bila je dio Kovinskog okruga i za vrijeme osmanske uprave dio Temesvar Eyaleta. Južni dio modernog Opova još uvijek se zove Želj od strane lokalnog stanovništva. Prema istorijskim izvorima, moderni Opovo se prvi put spominje 1672.-1690. I naseljeno je Srbima. Živjeli su u kućama od blata. Tokom otomanske uprave, naselje je imalo 27 kuća, a nakon Habsburškog osvajanja 1717. godine imalo je 64 kuće.

Za vrijeme Habsburške uprave, Opovo je prvo otišao u Banet u Temesvaru (do 1751.), a zatim u dio Habsburške vojne granice. Godine 1753. Opovo je zabilježeno kao etničko srpsko naselje. U drugoj polovini 18. vijeka (1769.) u Opovu su se nastanili Nijemci i Mađari. Srpska osnovna škola u Opovu otvorena je 1768. godine, dok je njemačka škola otvorena oko 1773-4. Plan izgradnje iz 1776. godine predviđao je da će u naselju biti izgrađeno 225 srpskih i 60 katoličkih kuća. Godine 1782. naselje je imalo 1.497 stanovnika. U prvoj polovini 19. veka (1829-1831) izgrađena je Srpska pravoslavna crkva Svetog Nikolaja. Godine 1848. Opovo je uvršteno u Torontalsku županiju, koja je bila dio Habsburškog kraljevstva biskupije (1873), a 1848. godine Opovo je bilo dio autonomne srpske Vojvodine, ali je 1849. vraćeno pod vojnu upravu. Mađarska i Austro-Ugarska. Godine 1885. u naselju je uzdignuta nova osnovna škola. 1910. Srbi su bili u apsolutnoj većini u Opovu, dok su druge etničke grupe koje su živjele u naselju uključivale Nijemce, Hrvate i Mađare.

  1. godine, nakon raspada Austro-Ugarske, Opovo je postao dio Kraljevine Srbije, a kasnije dio novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca (kasnije preimenovan u Jugoslaviju). U periodu 1918-1919. Bio je dio Banatske, Bačke i Baranjske regije. Od 1918. do 1922. godine Opovo je bilo u sastavu Velike Bečkerek, od 1922. do 1929. godine u Beogradu, a od 1929. do 1941. godine u sklopu Dunavske banovine. Od 1941. do 1944. godine okupirana je njemačkim trupama osovine i uključena je u banatski region pod upravom Njemačke, koji je bio dio Srbije. Godine 1944. sovjetska Crvena armija i jugoslavenski partizani protjerali su trupe Osi iz regiona, a Opovo je uključeno u Autonomnu Pokrajinu Vojvodinu u okviru nove socijalističke Jugoslavije. Od 1945. Vojvodina je deo Narodne Republike Srbije. Prije Drugog svjetskog rata, Opovo je bilo dio općine Kovačica, a nakon rata dio općine Pančevo. Kasnije je formirana posebna općina Opovo.
Loading..

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here